Wat zou dat handig zijn god. Een flesje die je openmaakt op momenten als je het nodig hebt. Je maakt het flesje open en boem daar was het goddelijke kracht . Mm nee zo makkelijk gaat dat niet hoe jammer ook. Maar hoe kom ik dan bij uw kracht in me?

ik probeer te schrijven, te bidden en door in gesprek te gaan met u. Daardoor besef ik dat alles een reden heeft. Wat je ook mee maakt, u brengt dit op mijn pad, dat kan geen toeval zijn. maar mijn god op die momenten heb ik niet gelijk het gevoel dat het me helpt. Dat het me sterker maakt.

Maar iets heeft mij bij u gehouden, en heb ik geroepen naar u. Accepteren dat het er is dat het een reden heeft. Wat wil ik dat graag over brengen aan anderen. Dat er in ieder mens een kracht zit. Een kracht om te groeien. Een zaadje wat klein begint maar wat goddelijk eindigt, een kracht wat onmenselijk is maar wat je toch een mens maakt. Een mens zo zuiver zoals je hoort te zijn. vol kracht en vol liefde. Maar vooral gewoon zoals je bent met kritiek, wat je juist allert houd maar wel met vertrouwen, dat u liefde bent. Och daar is niets mis mee toch?